"Ey bir nefes gibi içine çekildiğim ateş, ben ki yanmaya aşina Pervane'yim , senin hatıran yakmak ise, benimki yanmak değil mi? Ve ben ki yanmaya müptelayım, aşkın ateş imtihanında."
İnsan dünyayla mağrur olmamalı, çünkü kendi malı değildir. Mesela insana bir saatliğine geri alınmak üzere zenginlik verilse ne kıymeti olur ki?
Dünya da ahiretin yanında, emaneten bir saatlik zengin olmak gibidir. Belki o kadar bile değildir. Yola çıkan bir insanın mola vermek için bir ağaç gölgeliğinde oturması kadar bir süredir dünya hayatı.