En büyük başarım bu dünyayı cehenneme çevirmek diye düşünürdüm. Küçük çaplı cehennemler diyelim... Ama artık bunda benim bir etkim yok. Sadece bir köşede izlemek zorundayım. Karmaşa, savaş, açlık ve yoksulluk... İnsan artık bana direnen bir rakip değil. Hatta savaşı ben kaybettim gibi görünüyor. Tüm kötülüklerin babası ilan edildim. Bunu asla kabul etmiyorum. Âdem ve Havva'yı yoldan çıkardım doğru, ama onları zorlamadan yaptım bunu. Şimdi insanlar savaşa girdiğinde din adamları bile benim adımı anıyor. Ben insanları yoldan çıkarıp, nefret tohumları ekiyormuşum... Keşke doğru olsaydı bu...