Bugüne kadar hep, büzülüp uzaklaşması gereken şeyin genel olarak dünya olduğunu sanmıştı. Oysa dünya değildi, insanlardı. Öyle görünüyor ki dünyada, insanları boşalmış bir dünyada pekâlâ yaşanabilirdi.
Asırları görmüş yaşlı ulu ağaçların rahatlık veren sükûnetleri içinde bir diğeriyle dostça tokalaşmak için eğilmeleri ise,zihni ve fikri rahatlatacak ruhanî manzaralardandı.