Suzan Bilgili
@suzanbilgili
ev hanımı
lise
Yozgat
10 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Çünkü bazı acılar, yalnızca adını saklayarak yaşar… Ve bazı hikâyeler, bir kişinin bile kalbine dokunduğunda ölümsüzleşir.
Artık bu hikâyeyi bilen tek kişi benim. Kimsesiz bir sır gibi, göğsümde ağır bir yük gibi taşıyorum onu. Yüreğimde sakladığım bu kutsal emanet, bir gün bir başkasının ruhunda yankılanırsa, işte o zaman gerçekten yaşamış olacak.
Tüm acılarla vedalaşırsın. Bazen bir ceza olur, bazen ise armağan. Çoğu zaman da suskun bir lütuf…
Yüreğimi paramparça ettin yaaAlıntı
Elveda ömrümün sol yarısı, elveda ömrümün eksik yarısı, karanlığımın içindeki son ışık. Hâlâ yaşam doluyken edilmiş bir vedadır bu. Seninle vedalaştım, seni sevmekle vedalaşmıyorum.
Ortamda çaresizlik kol geziyordu. Hava buz gibiydi. Soğuk yalnızca bedenimi değil, içimi de donduruyordu. Gökyüzü griydi, sis çökmüştü kentin üzerine; umutlar da en az o sis kadar ağır ve görünmezdi.