Suzan
@suzanhan
Varlıklılar yoksulların kötü talihlerinden yakınmalarını pek sevmezler. Rahatsız eder onları bu, canlarını sıkar! Yoksulluk genellikle can sıkıcı bir şeydir onlar için zaten. Aç iniltiler uyumalarını mı engelliyor dersiniz.
Kalp acı çekmeye, ezilmeye, sıkışmaya, kederlenmeye başladığında anılar onu, gündüzün sıcağında kavrulmuş cılız, zavallı bir çiçeği akşam serinliğinde çiy tanelerinin canlandırdığı gibi canlandırır.
Size bir şey söyleyeyim mi anacağım, insan kendi halinde yaşayıp gidiyor da, yanı başında duran kitapta kendi hayatının tıpatıp anlatıldığından haberi olmuyor.
Topluma benim de gerekli bir insan olduğumu biliyorum artık. Onun bunun şaçmalarıyla umutsuzluğa düşmeyeceğim bundan böyle. Benzetmişler bir kere, varsın “kâğıt faresi” olayım! Ama yararı dokunuyor bu farenin, ihtiyaçları var ona, armağan kazanıyor fare! İşte böyle bir fare bu!