Haksızlığa,zulme ve cürme gözlerimi yumuyor değilim,sadece geçmişin karanlık odasında oturup beklemeyeceğim,geleceği umut dolu bir biçimde yeniden tahayyül edeceğim.
İnsan bir iç bütünlüğü olan,özü sözü bir kişi halinde kendi değer ve ilkelerine uygun bir hayat sürdüğünde,eğilip bükülmediğinde,hakikati yerden tutup kaldırabildiğinde,doğru olanı her şart altında söyleyebildiğinde,gönlündeki şarkıları türküleri dile getirebildiğinde bu hayat iyi bir hayattır.Hele de uzak alemlerin fısıltıları ruhunu okşuyorsa.
Yok mu kuzum yenilginin de bize öğretebileceği bir şey?Bu dünyaya salındığında ruhumuz,daima kazananlardan olacağımıza dair bir berat mı tutuşturuldu elimize?