Cem
@tabiatokur
elektrik ve elektronik
Toronto/Bursa
19 Şubat
98 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kelimeler de hisler gibi tasarruf etmeyi gerektirir. Yani onlan da gece gündüz durmaksızın şarıl şarıl akmakta olan su gibi görüp derleyip toplamadan, zihin süzgecinden geçirmeden, düşüncesizce sağda solda sarf edersen söylediklerinin hiç kiymeti kalmaz. Sözü değersiz olanın özü de değersizdir. Bu, insanlık tarihinin ilk dönemlerinde ispatlanmış bir gerçektir.
Sevgili Theo,
Michelet'yi' okuduğuna ve bu kadar iyi anladığına sevindim. Böylesi bir kitap, aşk denilen şeyin insanların genellikle sandıklarından çok daha derin ve çokyönlü olduğunu öğretiyor bize.
Bu kitap yepyeni ufuklar açtı bana, aynı zamanda dinsel bir ilham gibi geldi. "Hiçbir kadın yaşlı değildir" (Dünyada hiç yaşlı kadın yoktur anlamına gelmiyor bu; yani, sevdiği ve sevildiği sürece hiçbir kadın yaşlanmaz, demek.)
Sonra, o "Güz Emelleri" adlı bölüm! Ne kadar güzel!
Kadının erkekten çok değişik bir varlık olduğu, henüz hiç tanımadığımız -ya da, dediğin gibi, yalnızca çok yüzeysel olarak bildiğimiz- bir varlık olduğu bence kesinlikle doğru. Bir kadın ile kocasının tek kişi -yani, iki yarım değil- bir bütün olabileceklerine de, evet, inanıyorum.
9/10
Beğendi
·2026 58. kitabı
Borges Cenevre’de yatıyor…Kitap Simyacıları
Cenevre
Gezegendeki bütün şehirler arasında, seyahatlerimde görüp gönülden benimsediğim nice diyar içinde, bana mutluluğa en elverişli geleni Cenevre'dir. 1914 yılından beri bana ilham veren Fransızcayı, Latinceyi, Almancayı, dışavurumculuğu, Schopenhauer'ı, Buda öğretilerini, Taoculuğu, Conrad', Lafcadio Hearn'i ve Buenos Aires özemini hep oraya borçluyum. Keza aşkı, dostluğu, aşağılanmayı ve intihar eğilimini de. Hatıraya dönüşen her şey insana hoş gelir, talihsizlikler bile. Bu saydıklarım kişisel sebepler; bir de genel sebep verebilirim. Diğer şehirlerden farklı olarak Cenevre ukala bir şehir değildir. Paris, Paris olduğunu vurgulamadan duramaz; şanlı Londra, Londra olduğunun bilincindedir; Cenevre ise Cenevre olduğunun doğru düzgün farkında bile değildir. Calvino' nun, Rousseau'nun, Amiel ve Ferdinand Hodler'in yüce gölgeleri burada olsa da kimse onları seyyaha dayatmaz.
Cenevre kendini yenilerken geçmişini yitirmemiştir, bu açıdan biraz Japonya'yı andırır. Vieille Ville'in daracık yokuş sokakları halen aynı yerdedir, çanlar ve çeşmeler halen aynı yerdedir, ama bir yandan da kitabeleriyle ve gerek Batı'yı gerekse Doğu'yu temsil eden mağazalarla dolu büyük bir şehirdir söz konusu olan.
Daima Cenevre'ye döneceğimi biliyorum, belki bedenim öldükten sonra da.
