Ölüyorum tanrım
Bu da oldu işte.
Her ölüm erken ölümdür
Biliyorum tanrım.
Ama, ayrıca, aldığın şu hayat
Fena değildir…
Üstü kalsın… Cemal Süreya
Sabah Sayfaları1000Kitap
Sabahları her zaman için daha dingin sanki. Daha ağır akıyor zaman. Ve sessiz... Çok sessiz bir dünyanın içinde huzur ve huzursuzluk arasında bir yerde hissediyor insan. Karanlığın aydınlığa evrildiği anı izleyip sessizce bir şeyler diliyorum. O an öyle bir an ki, Tanrı'ya hiç olmadığım kadar yakın olduğumu düşünüyorum.
Bedenim, mevsim ne olursa olsun sabahları hissedilen o soğukluk vesilesiyle diri, uyanık. Zihnim berrak, ruhum kötülüklerden arınmış halde sessizliğin tadını çıkarıyorum. Sessizliği çok seviyorum. Sessizlik yalnız bu vakitte içimi kemirmiyor. Zira öteki vakitlerde az bir sessizlik olmasın hemen düşünceler zihnimi ele geçiriyor, tüm o sessizlik hali içimdeki bastırılmış sesleri öyle bir açığa çıkarıyor ki duymamak mümkün değil. O yüzden koşuşturmasız, sükut içinde doğan günn ilk saatlerini çok seviyorum. Güneşi tenimde duyumsayıp günün geri kalanını sakince bekliyor ve bundan biraz da üzüntü duyuyorum. Günün devamı karmaşık ve yorucu. Ve hızlı bitiyor. Sanırım bazen hızlı geçip gitmesi daha iyi.
İnsan çalışırken, izliyor kendini sayfalarca
Birden durup filme alıyorum kendimi
Kederimi, yorgunluğumu ve gölgemi
Evet bazı insanlar zerrede boğulurlar. Bazısında da dünya boğulur.
Mesnevi Nuriye
