Tan Yiğit
@tanyigit
3 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Yaşayan bir köpek ölü bir aslandan daha iyidir. Pigme ırkına ait olduğundan ve olabileceği en büyük pigme olmadığından insanın kendisini gidip asması mı gerekir? Bırakalım da herkes kendi işiyle ilgilensin ve doğasında ne varsa onu olmaya çalışsın.
Bazen bir şey içinde kendimizi unutmayı başarırız; ama dünya içinde kendimizi nasıl unutabiliriz? Bu olanaksızlık o acının tanımıdır. Bu acının yakaladığı kimse hiçbir zaman iyileşmeyecektir, evren tamamıyla değişse bile. Değişmesi gereken yüreğidir, oysa yürek değişmez; onun gözünde, var olma'nın da tek bir anlamı vardır: Acısına gömülmek - gündelik bir nirvanaya varma talimi onu gerçeksizliğin algısına yüceltene dek...
