Güzel, yakışıklı, çirkin, ucube hiç fark etmez. İnsan, bedeninin altında ezilen bir varlıktır. Ezilmemeyi ve onun (yahut ondan talep edilenlerin vesilesiyle, başkalarının yahut toplumun) yarattığı problemleri çözmeyi başarıyor olsa bile, bu başarıyı sürdürülebilir kılmak için bir ömür sırtında bir kaya taşıyor gibidir. Kimseyi hor görmeyin.
İç ile Dış Arasında
Yaşa bu ömrü,bakma zamana,
Yaşamak kalır yalnız insana.
Hayat denilen şey duyguya bağlı,
Uzun etmeyin orta katlılar! Odalarınızda hava pek ağırlaşmış, her tarafı toz toprak, örümcek bürümüş. Size yeni esinti, yeni türküler, cümbüş dernek getirdik. Kuş uçmaz kervan göçmez illerde kelle
KerZeY35
@kerzey35
·"Hayat" denilen yapının biz sanatkârlar, orta katından ayrıldık, yedi kat göklere çıktık. Fakat cennetin bayıltıcı nur kaynaşmasında erimedik. Yedi kat yerin dibine geçtik, kanlı çekiler baskısında çürümedik. Katıksız öz mayamız varmış. Geri döndük, temelli yurdumuza, orta kata yerleşmeye geliyoruz. Bizden, uzak diyârlar kokusunu alan orta katlılar yadırgar gibi duruyorlar. "Bu gezginler katımızdan ne anlar?" yollu şüpheye düşüyorlar. Halbuki orta katı en iyi anlayanlar, oradan hiç ayrılmamış olanlar değil, altında, üstünde ne bulunduğunu gönülleriyle deneyip yaşamış olanlardır. Biz bu hayat yapısının taslağını çizdik, üzerinde kurulu durduğu toprak bucağının topoğrafyasını çıkardık.
İnsanlarla tatlı tatlı konuşursunuz, kalbinizin sesini dinler, “Bu da benim gibi biri,” dersiniz. Sonra bir anda, sohbetin en güzel yerinde öyle bir cümle kurar, öyle bir pot kırar ki; aslında o sizin hikâyenizde yer alırken, sizin onun hikâyesinde size ayrılmış bir satır bile olmadığını öğrenirsiniz. Nedense acı acı gülümsersiniz.