Tasavvufta ve hikmet geleneğinde günâhın, hatanın ve nefse cazip gelen şeylerin insanı Allah’a yaklaştırması, ‘‘günahın kendisinin yüceltilmesi’’ değil; o günahın ardından yaşanan nedamet
"Dünya, baştan sona bir saatlik kedere bile değmez." O hâlde, sana fayda vermeyecek dert ve üzüntülerle kendini yorma. Zira kaygı, yarının acısını engellemez; sadece bugünün huzurunu çalar.
Bir kitaba/yazara bi ânda herkes çullanınca o yazara/kitaba karşı içimde soğuma oluşuyor ya. niye herkes aynı şeyi okuyor, yarışma falan mı var hayırdır? 😂