"Zihnim yine, bir sarkaç gibi gözümün önünde sallanıp duran haça takılıyor.Rahatsız olmuyorum.Hatta bir tür hoşnutluk duyuyorum bu durum karşısında.Din olgusunu yok sayan, dünyada eşi benzeri bulunmayan bir rejimin çökmesinden sonra insanların kimliklerini açığa vurma ihtiyaçlarından başka bir şey değil bu.Hiç olmazsa dinini özgürce ortaya koyuyor.Müslüman ve Hristiyanların bile aynı mezarlığa gömüldüğü bir dönemden sonra, insanlar kendilerini ifade edecek sembollere sığmıyor.."
İşkodra, Kasım 1996