Değirmen Öykülerinde Okuyucuya Bırakılan Sessiz YorumEdebiyat
Sabahattin Ali'nin ilk öykü kitabı olmasına rağmen Değirmen’i oldukça beğenerek okudum. Kitaptaki metinlerde yazarın kendine özgü o bildiğimiz anlatım tarzı daha bu ilk adımda bile çok net
((Spoiler uyarısı!!))
Kitabı bitirdiğimde göğsüme oturan ağırlıgı anlatamam, bunu sadece o pasifigin derinliğini hissedenler anlar...
Martin’in o kaba, sefil dünyadan sıyrılıp sadece bir aşk uğruna, tırnaklarıyla
Ait Olamama Hissi Ve Ruhsal AçlıkEdebiyat
Öncelikle şunu söylemeliyim ki Sabahattin Ali’nin Balıkesir’in o körfez kısmını bu kadar canlı, bu kadar duyusal anlatması beni daha ilk sayfalardan çok etkiledi. Kuyucaklı Yusuf’u okurken gerçekten
Zaman Katilleri
Yaratıcılık Kodu’nu; erken uyuduğum ancak gecenin bir yarısı uyandıktan sonra bir daha gözümü kırpamadığım kalorifer yanacak kadar soğuk bir Londra gecesinin ardından gelen tehir eden trenlerle dolu
Osman, seni tanımıyorum belki ama bu kitabın gerçekten senden uzun olduğuna yemin edebilirim.
Kitabımızda bir kadının ayrılığın ardından tuttuğu yasla başlayıp kendi içine doğru yaptığı yolculuğa eşlik ediyoruz. Bu hikayeyi Osman'dan uzun yapan şey de tam olarak burda başlıyor. Kitap boyunca insanın içine sessizce işleyen bir kabulleniş hissi var. Ve sonunda şunu diyorsunuz: Evet, her şeye rağmen hayat devam ediyor. Öyleyse bende eşlik etmeliyim..
"Sana yanarken kendimi nasıl da ihmal etmişim, halimi hatrımı bile sormamışım resmen. Ama artık tarafıma yaptığım tüm ayıpları telafi ediyorum. Hayatımın bundan sonrasını şahsi beyaz atlı prensim yahut hiç olmazsa atım olarak geçirmeyi planlıyorum."
İnsanın kendi elinden tutması bazen de böyle görünür..
Bu sefer olmadı...·312 syf.·Edebiyat
5/10
2026 21. kitabı
"İçinde bilim yok. Gelecekte de geçmiyor. Bilimkurgu gelecekle ilgilenir, özellikle de bilimin şimdikinden ileri olduğu bir gelecekle. Kitap her iki öncüle de uymuyor."
Giriş cümlem