Dertlenmek üzerine öfkelenmek harp içinde olmak yıkık duvarlar üzerinde yaşamak gibi, bakarsız böyle etrafına neşeli konuşan insanları görürsün.
Aklına igneden ipliğe tabir yerindeyse herşey birer birer aklına gelir.
Uzaklara dalarsın dersin ki ya biride beni görsün sorsun sen kimsen nereden geldin nereye gidersin.
Yada sormasın boş gözlerle bakıp sadece dinlesin.
Ama olmaz işte sen yine aynı mavra ne tezgah içinde kendi kendine gider gelirsin.
Hayat tükenmek mi yoksa tüketmek mi anlamadan biter