Tuğba Dindar
@tgbdndr
Babam gibi biriyim en az onun kadar ruhsuz bir o kadar duygusuz...
Reklam
Yok oluşumdu sensizliğin ilk gecesi, Gençliğimin son, ihtiyarlığımın ilk gecesi...
Tamam hep kötü, yanlış şeyler yaptım ama ben iyi biriydim. O dönemde bir şey oldu bana, en dibi görmek istedim. En dibe gittikçe de dibin de dibinin olduğunu gördüm. Çıkmak için kimseyi boğmadım. Hiç kimseyi en dibe itmedim ama o sudan da olduğum gibi çıkamadım. Hala bir yanım ıslak ve biraz da nefes nefeseyim.
Sanki tüm sözler tükenmiş gibi ağzımızı açmadık dakikalarca. İçindeki her şeyi atıp susmuştun öylece. Belki de benden bir karşılık bekliyordun, bilmiyorum. Hem ne konuşacaktık ki sanki? Buradan çıkınca nereye gideceğini mi? Gelecek planlarını mı? Beni nasıl unuttuğunu mu? Oturduk uzunca bir süre. Sonra sigara içmeye yeltendin, birkaç dakika daha kalacağına sevindim. İnan ki sevindim, çaresizce sevindim ama sigarayı aldığın gibi koydun oraya. Gözlerime bakıp ‘’vakti geldi artık’’ dercesine ayağa kalktığında ilk tanıştığımız günü hatırladım. O zamanda böyle sessiz kalmıştık karşılıklı. Başı da sessizdi hikayemizin sonu da öyle bitti. Keşke biraz daha tanısaydın beni.
Sade ve sadece inandığım şeylerin peşinden gideceğim. Bana acaba dedirten hiçbir hissin, durumun ya da insanın kıyısından köşesinden geçmeyeceğim. Ne yaptımsa istedim de yaptım, sevdim de yaptım diyebileceğim. Karşılığı ne olursa olsun teşekkür edeceğim.
Reklam