Tuğçe
@tgckoks
iktisat
lisans
istanbul
320 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Simyacı, kısa sürede, yorulmadan okunabilecek ve merak edilen mistik olaylarla süslenmiş bir kişisel gelişim kitabıdır. Kitapta olaylar bir döngü şeklinde ele alınmış. Kitabın ana kahramanı bir genç çoban başladığı yere tekrar geri dönüyor ancak aynı çoban olarak kalmıyor; kişisel menkıbesinin peşinden giderken değişiyor, gelişiyor. Kişisel gelişime katkısını da bu noktada görüyoruz. Rüyasında gördüğü altınlara ulaşmak için birçok yollardan geçiyor, birçok insanlarla tanışıyor, birçok olaylara tanık oluyor, en değerli bilgilere sahip oluyor. En önemlisi de evrenin ruhundan bahsediyor ve onun dilini öğrenerek çölle, rüzgarla, güneşle iletişim kurmayı başarıyor. Hazinesini ararken Mısır’a gitmek için çıktığı yolda kişisel gelişiminin üst seviyesine çıkıyor ama hazinesini ona en yakın noktada buluyor. Tüm bunları yüreğiyle birlikte yapıyor. Ve insanın yürekten isteyerek ve yüreğini dinleyerek çıktığı yolda evrenin ona yardım edeceğini biliyor…
‘’Yüreğimizi neden dinlemeliyiz ?
-Çünkü yüreğin neredeyse hazinen oradadır.’’
Bir ada düşünün; günümüz karmaşasının olmadığı, tüm kötülüklerin adanın dışında bırakıldığı, yaşanılan her anın huzurlu ve mutlu geçtiği, dertlerin bile dünyadan farklı olduğu,hayvanların,bitkilerin ve insanların iç içe yaşadığı cennet misali bir ada...Doğrusu insanın olduğu bir yerde kötülüğün olmaması imkansızdır. İsterse dört tarafı denizle çevrili her şeyden uzak bir ada olsun.Belki de sırf bu yüzden hikeyenin başlangıcı ütopik olarak tanımlanmıştır. Kötülüğün olmadığı bir dünyanın varlığı umuduyla…
Adaya yeni birinin katılmasıyla adadaki bu yaşantı değişiyor, cennet ada olarak tanımladıkları yer kısa bir sürede şiddetin,kaosun,acımasızlığın,vefasızlığın baş gösterdiği bir yer haline geliyor.Bunun sebebinin de adada yaşayanların sorgusuz sualsiz fikirlere kapılmaları,küçük çıkarlar uğruna büyük kefaretler ödeyecekleri kararları kabul etmeleri,yanlış olduğunu düşünseler bile çoğunluğunun fikirlerine razı gelmeleri olarak yansıtılıyor.Ada halkının kötülükten uzak olmaları savunmasız olmalarını beraberinde getirmiştir..
Kitap oldukça sade ve akıcı bir dille yazılmıştır.Ütopyadan distopyaya dönüşüm ele alınmıştır.
‘’Bir yerde kötülük varsa,oradaki herkes biraz suçludur."
Stefan Zweig'in kitaplarını sevmemin en belirgin sebebi, konu aldığı karakterlerin duygularını çok iyi yansıtmasıdır. Dolayısıyla duygular iyi yansıtılınca kitabın içindeki karaktere/karakterlere bürünüveriyor insan. Sonuç olarak ele alınan olaylar sıradan bile olsa ilgi çekiciliğini kaybetmiyor kitap. Zweig bu kitapta bir kadının hayatının sadece yirmi dört saatlik bir zamanında yaşadığı ancak o andan sonra tüm hayatını etkileyen olayı ele almıştır. Bu kitapta duyguların, tutkunun, fedakarlığın, vicdanın ve hayal kırıklığın en uç noktalarına ulaşıldığını düşünüyorum. Vicdan ve fedakarlıkla çıkılan yolda duyguların nasıl tutkuya dönüştüğünü ve bu tutkunun nasıl pişmanlıkla son bulduğunu anlatıyor. İnsanın duygu geçişleri en iyi ancak böyle anlatılabilirdi…
Ve kitaptan bana kalan en güzel cümleyi sizlere bırakıyorum;
‘’Ne olursa olsun zaman her şeyin üstesinden geliyor.’’
Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört SaatStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2024150,8bin okunma
Her kitaptan cımbızla çekip alabileceğimiz,kitabın ana hatlarını taşıyan kelimeler,cümleler,paragraflar hatta bölümler vardır.Bu kitaptan sadece bir çift kelime çekmem yeterli olacak; 'Gerçek İnsan'..Gerçek insan nasıldır ve nasıl olunur ? Bu sorunun cevabını alabileceğiniz kitaptır Bir Çift Yürek.İnsanın gerçeği mi olur? Gerçek kelimesinin sözlük anlamı 'kendisi gibi olan,aslına uygun bulunan,yapay olmayandır.' Geniş bir zaman dilimine gerek yok,hepimiz günden güne gösterişler ve kolaylıklar uğruna gerçeklikten uzaklaşıyoruz.Bu kitapta evrenin düzenine müdahale etmeden yaşayan,yaşamlarını sürdürmek için diğer insanlardan daha fazla emek veren ve sevginin gerçeğini ve gücünü aşılayan insanlarla tanışıyoruz.Bu insanlar deneyimleri sonucu bilgileri,evrenin düzenine müdahale etmeden edindikleri için hakiki ve doğru bilgiye ulaşmışlardır.
Kitap, iş için Avustralya'ya giden yazarın bir aborjin kabilesine katılarak onlarla yaşadığı olayları konu alıyor.Yazar onlarla deneyimlediği evrenin,hayatın,sevginin ve nihayetinde insanın gerçeğine ulaşır.Onlardan farklı olmasına rağmen onların yüreklerine girmeyi başarır.
Her bölümünde alıntı yapılabilecek kayda değer cümleler barındıran kitap şimdiye kadar okuduklarımın arasında okurken beni en az yoran kitap olmuştur.Oldukça sade ve akıcı bir dili vardır..
"Yalnızca son ağaç kesildikten,son ırmak zehirlendikten,son balık yakalandıktan sonra...ancak ondan sonra paranın yenemeyeceğini anlayacaksınız."
Stefan Zweig,diğer eserlerinde olduğu gibi bu eserinde de konu edindiği kahramanların psikolojilerine ağırlık vermiştir.Burada diğerlerinden farklı olarak kitabın kahramanı çocuk olduğu için çocuk psikolojisine yer vermiştir.Kitapta ele alınan konu sıradan olsa da çocuğun psikolojisi en iyi şekilde aktarıldığı için olayı yaşıyor gibi hissetmenize ve kitabı bir solukta bitirmenize neden olacaktır.
Kitapta on iki yaşlarındaki bir çocuğun yaşadığı olaylarla,gerçek dünya ile tanışmasına ve yavaş yavaş o pembe dünyasından sıyrılıp bazı şeyleri idrak etmesine tanık olacaksınız.Edgar hayatın yakıcı sırlarına eriştikce üzülecek, üzüldükçe daha çok öğrenecek ve öğrendikçe büyüyecek...
"Ama nefret insanın daha çabuk öğrenmesini sağlıyordu."
Sanırım kitaptan cımbızla çekebileceğim tek cümle budur...
