zeze
@thebeatitude
söndük lezâ, kendimizi bilemeden söndürüldük. soluk gözlerimizin eseri kimler? kırılan kalemimden dökülen yitik cümlelerim. sana dönüşüyorum. kaçtığım o kişi oluyorum.
Reklam
denizler, sokaklar, şehirler, ormanlar, bu dünyada yürüyerek ulaşabileceğin her şey sana ait. ama sen onlara ait değilsin. içinde senelerce özenerek sakladığın o vitrin devrildi. parçaları sana ait değil. insanlar, kahkahalar, tebessümler, göz yaşları. bedenin sana ait değil. yokluğun varlıktan daha çok yer kapladığı histen bahsediyorum. yokluğun bile sana ait değil.