Emirhan

Bir an önce uyuyayım da yarın olsun.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu sabah, “Tamam bu sefer gerçekten öldüm.” dedim. Rüyamda öldüm yine. Son kez derin bir nefes aldım, büyük bir heyecan kapladı içimi, hafifledim ve her şey simsiyah… Bugünkü farklıydı ama. İlk kez bu kadar emin olmuştum. Uyandıktan sonra 1-2 dakika anlamaya çalıştım gerçekten ölüp ölmediğimi.
İçime su serpecek bir şeyler duymaya çok ihtiyacım var.
Sabahı göremeyeyim.
Yalnızlıktan uyuyamıyorum. Boğazım düğümleniyor.