Ulan, bu evlenme dalgan amma da kıyak be! Vay anasını!
Desene, herifi çarptın! Hanımım, Ankaralı olucak gayrı!
Hemşeri olduk. Bana da bizim dost çevrelerde “Ankaralı
Ahmed” derlerdi bir vakitler.
"Buradaki âfât sözcüğünü halkım 'korkunç, kahredici, karşı konulmasının oluru olanağı yok bir belâ ya da salgın' gibi sözcük, deyim ve
kavramları yetersiz bulduğu yerde kullanır.
"