théodore

Felsefeden konuşmak, düşman sınıfın, imkanı olanların, zenginlerin diliyle konuşmak demekti.
Reklam
Babam aynı hafta içinde birkaç defa aynı ödevi yapıp yapmadığımı sorardı. Onun için önemli olan alacağı yanıt değildi, tıpkı annemin okulda günümün nasıl geçtiğini sorması gibi. Soruyu soran da kendisi değildi zaten, üstlendiği roldü, bunu ne kendisi istemiş ne de ona soran olmuştu, bir çocuğun ödevlerini yapmasının daha doğru olacağına dair inanışı içselleştirmişti sadece.
Yaşamaktan yorulmuştu ama kalkıp kendini öldürmeye de çalışmamıştı, sanki buna bile üşenmişti.
Anlamamış gibi yapardım, yine sessiz kalırdım - çığlık atma arzusu sarardı içimi, o çığlığı atamayacağımı bile bile, yemek borumda tıkanıp kalmış yabancı, yakıcı bir madde gibi. 
Bir erkek için şiddet hayatın içinde olan, doğal bir şeydi. 
Reklam