Dirim çürüyor yanıbaşımızda! Dağılıyor kokusu ölümün,
bu bezgin şafaktan.
Sırt dönüşler, yalanlar, aşağılamalarla
daha da ıralıyor canı varoluş sevincinin.
Ölümse bilir nasıl çakacağını -elden ve ayaktan-
Kendi kararı ve sonsuzluğuyla yakın kılar artık,
cansız olmayı!