Endişe...
Zakkumun acı yapışkan özsuyu
ve cesedi bakışın.
İnsanlar korunmaya ağlarlar
bu denli incelmeye karşı.
Saydamlaşan sözcükler ölüm habercileri sürüye, Ürkeklikleri bundan, ketleri de.
Onlar korkunç seslerden ve doğaldan hep çekindiler.
Bütün gizem taşıyıcılarına kucak kapadılar.
Sözcüklerse, başıboş, bir bahçede
Kimi zaman yomsuz zakkumu put bilir, Trajik ölüseverlikle bu bakışa tapınarak
endişe aydınlığında