yıldızlar da kayar
bir yıldızın doğuşuydu hayatıma girişin
sana bakınca gözlerinde gerçeği görüyordum
en karanlık gecelerimde ruhumu aydınlatırken sen, ışığının sönmemesi için çabaladım
çünkü bu hayatımda gördüğüm en güzel şeydi
ama sen parıltından beni göremedin ve senin rotanı saptıran bir patlama sonrası benden daha da uzaklaştın
en sonunda kaydın ama ışığın, çok uzakta olduğun için bana gelmeye devam ettiğinden ben senin kaydığını fark etmedim o kadar çok uzaktaydın ki uzunca bir süre seni hâlâ yıldızım sanmaya devam ettim ..
ta ki o süre de geçip gerçeklerle yüzleşene kadar
kalbim uyuşmuş gibiydi o anın şokuyla hiçbir şey hissedemedim sersemlemiştim bir anlam veremiyordum
bir yıldız gerçekten sönebilir miydi?