merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek
giryemi kıldı füzun eşkimi hun etti felek
şirler pençe-i kahrımda olurken lerzan
beni bir gözleri ahuya zebun etti felek
seyma
yavuz selim
yağmur yağsın varsın ıslansın saçlarımız
yalnız duyulmaz olsun göğsümüzdeki darlık
dilimizdeki kilit kolumuzdaki zincir
ömrümüz meçhullerden meçhullere akıyor
saatler bizim değil kitaplar bizim değil
bizim değil yaşamak bizim değil hiçbir şey
kendi dünyamızda yabancılar gibiyiz
seyma
atilla ilhan
pencerede saksılarım var benim de
kurulmuş asma bahçem göğün maviliğinde
sanki neden sade yaz günleri taşır
bir demet çiçek gibi sevgilim
çiçekli bir şemsiye elinde
güzel şeyler düşünmeme rağmen
durmadan ağlamak geliyor içimden
seyma
oktay rıfat- saksılar
evet, ilmektir boynumdaki ama ben kimsenin kölesi değilim
tarantula yazdılar diye göğsümdeki yaftaya tarantulaymış benim adım diyecek değilim
tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime rabb bellemeyeceğim
razı değilim beni tanımayan tarihe
beni sinesine sarmayan tabiattan rıza dilenmeyeceğim.
seyma
ismet özel