Yürüdüğün kaldırımların tozunu yutarak yaşıyorum ben.
Nefes almadan.
Gidişlerinin arkasından iç çekerek bakıyorum.
Usanmadan.
Sesin bir dalganın kıyıya özgürce çarpışında, kokun rüzgarların içinde gelir dokunur bana.
Durmadan.
Bir akşam üstü sessizliğinde duruşun. Ay ışığı, gece karanlığı, bir yıldız parlayışı.
Ah ah bir bilsen canımın içinde özünü, kayboluşlarımı, varoluşlarımı sessiz gece karanlığında.
Kilitlerimi sana kırdım, açtım bütün perdeleri, içtim kana kana gözlerinden.
Ah ah bir bilsen
Oysa ki
Bakışlarından kirpiklerinin sayısını bilirim ben...
BAŞKAN