Sonra bıraktı peşini karınca. Büyüktü dertleri, taşınacak tohumları, kış hazırlıkları. Boyunu aşıyordu her şey ve gelecek. Boyunu aşıyordu bilinmezliğe doğru atılan adımlar. Boğuyordu telaşı dünyanın.
Biliyordu tabii vücudunun kaç katı yük taşıyabileceğini, biliyordu gücünü, savuruyordu.. Lakin.. Evet lakin yorulmuştu. Yormuştu onu hayat, sürekli gelecek kaygısı, dertlerini tek başına çözme çabası.. Yorgundu karınca, yorgun, yorulmuştu, yor…