ro.dî Jon Kürt
@ttarkovski
Psikolojik Danışmanlık|Rehberlik
63 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
O gece saçlarım ağarmaya başladı.
Her şeye olan güvenimi kaybettim; herkesten şüpheleniyordum.
Dünyanın işleyişindeki tüm umut, sempati ve neşe kavramlarına sonsuza kadar yabancılaştım.
Bu, gerçekten hayatımda belirleyici bir andı.
Sanki kafam yarılıp açıldı ve o andan itibaren insanlarla kurduğum her türlü etkileşim değişti.
Tarihin tüm zamanlarında bütün zorbalar, krallar, imparatorlar yeniden kırbacı ellerine almadan önce
biraz soluklanması için halkın önüne nihayet bir parça ekmek atacakları zamanı daima şaşmaz bir şekilde
hesaplayabilmişlerdir.
Ben iyi kalmaya çalışırken, dünya kirlenmeye devam etti. Vicdanımı temiz tutarken, içimde biriken kırgınlıkları nereye koyacağımı bilemedim. Hayat kırılgan bir şey. Bazen bir bakışla çatlıyor, bazen bir kelimeyle tamamen dağılıyor. Ve insan, paramparça olurken bile bunu kimse fark etmiyor.
Belki de seni sevmem değil, seni yanlış bir renkte sevmemdi hata.
Sana baktım, denize baktım… ikiniz de olması gereken renkte değildiniz.
Aslında o iş öyle değildi ama hiç uzatmadım. Nihayetinde her şeyin bir tepkiyi hak etmediğini bilecek yaştayım. Sessizlik yeterince gürültülüdür.