İsterdim ki, ya herkesin ocağında pişsin et, Ya da olmasın dünyada yoksulluk denen illet.
İsterdim ki, ya silahlar, bombalar üretilmesin,
Ya da her coğrafyaya papatyalar, güller serpilsin.
İsterdim ki, ya insanlık ölmesin,
Ya da her insanın yüreğinde yeniden yeşersin.
İsterdim ki, ya kardeş olsun zulme uğrayanlar,
Ya da kardeşim demesin, sessiz kalanlar..
Yaptığım ve yaşadığım şeylerin pişmanlığı zerk olurken, hüznüne duçar olmanın buhranı, bir zelzele ile kalbimi talan ediyor iken, kendimi şu söz ile teselli ediyorum:
"İstediğin şey ne kadar muhteşem ise, cefası da o kadar muazzamdır."