La Casa De Papel, benim için bir diziden çok daha fazlasıydı. Bovarist bir adam değilim aslında ama size göre yalnızca bir dizi projesi olan bu yapım, benim için başlı başına bir aile kuramını, sistematik düzen eleştirisini, yepyeni bir dünyayı temsil ediyordu.
Ve her güzel şey gibi, Papel de sona erdi.
Ama profesörden Lizbon'a, Tokyo' dan Rio'ya, Denver'dan Stockholm'e, Berlin'den Nairobi'ye hiçbir karakteri unutmayacağım.
Diyorum ya, benim için yalnızca muhalif bir dizi değildi Papel. Aksine heyecanlarıyla ve planlarıyla özdeşleştiğim çok değerli bir aile kazandım. Kaybedenlerin, görmezden gelinenlerin bir arada olduğu büyük bir aile.
Sonunda asiler, kaybedenler, kimliksizler kazandı ya, ölsem de gam yemem artık!
Hoşça kal profesör ve onun mükemmel ailesi.
Hiçbirinizi unutmayacağım...