Okurken beni çok etkileyen üç yönü var kitabın ve yazarın;
İlki, böylesine çocuk gelişimi üzerine donanmış birinin bizi tanıyarak somut gerçekliklerle bize yaklaşıyor olması çünkü genel geçer bilgiler değil, bu ülkenin çocukları düşünülerek özel olarak yazılmış bir kitap.
İkincisi, “bizim çocukların geleceği, başka çocukların geleceğinden ayrı düşünülemez” diyerek etkili bir kapsayıcılığı “BİZ” olmayı çok güzel ifade ediyor olması.
Bir de kötü veriler var ama bunu nasıl, nereden başlayarak değiştirebiliriz? sorularına çözüm yollarıyla yaklaşan olumlu bir bakış açısı var ki bu hepimizin ihtiyacı bana göre. Sorunu konuşmak çok yaptığımız, çözümü konuşmaksa pek yakın olmadığımız taraf çoğu zaman.