Modern insan sevgi aracılığı ile bir şeyler yaratabileceğini nadiren düşünür. Çoğunlukla ilgilendiği tek şey sevilmektir; kendini sevebilmek ve de sevgisi ile başkalarında sevgi uyandırmak ve bu sayede yeni bir şey, dünyada daha önce var olmayan bir şeyi yaratmakla ilgilenmez.
Tıpkı birbirinin aynısı olan iki insan olmadığı gibi, birbirinin aynısı olan iki davranış da yoktur. Birbirlerine benziyor olabilirler, birbirleriyle bağlantılı olabilirler ama asla aynı değillerdir.
Temelde detaylarda ve hatta ikincil meselelerde kaybolmaması yatar. Şununla bununla değil aksine yaşamla ilgilendi. Bir kriz içinde olan şey yalnızca varlığımızın şu ya da bu parçası değil, yaşamın kendisidir.