Tülay
@tulayma
245 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Fakat bu iki uygarlık çok nadiren bu şekilde sunulur; bu biraz da Haçlıların mirasıdır. Bin yıl boyunca Amerikalılar ve diğer Batılılar, bazı Batılı medya tarafından dünyayı Hıristiyan Batı ile İslami Ortadoğu arasındaki ideolojik mücadelenin sahnesi olarak görmeye teşvik edilmiştir. Antik Yunanlar Hıristiyan değil pagan, Persler de Müslüman degil Zerdüşt olmasına karşın, tarihçiler Pers-Yunan mücadelesine inceden inceye bu Haçlılar fikrini işlemiştir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Antik Pers İmparatorluğu, en iyi biçimde bir mutlak ilahi hak monarşisi olarak anlaşılabilse de, pek çok açıdan modern liberal demokrasilerle özdeşleştirdiğimiz değerlere rakiplerinden daha iyi uyum sağlar . Pers İmparatorluğu köleligi yasakladı, kadınların mülk edinmesine izin verdi, fethedilen devletlere hatırı sayılır yerel otonomi bağışladı, eğitim ve ticarete öncelik verdi, dini özgürlüğe eşi benzeri görülmemiş seviyede olanak tanıdı. Temel insan hakları açısından, modern devletler için, Antik Yunan'dan çok daha isabetli bir öncüdür.
Kyros'un İsrail'e neden bu kadar iyi geldiğinin anlamak için kendi dini inancının ona söylediği şeyi hatırlamak önemlidir: Dünya iyi ilah, cömert yaratıcı Ahura Mazda ile onun kötü oğlu, yalanların babası Ahriman arasında ebedi bir mücadelenin sahnesidir. Zerdüştlüğe göre, kişisel olarak hangi dinin mensubu olduğunuz o kadar mühim değildir; önemli olan, söz konusu mücadelenin doğru tarafında bulunmanızdır. Dolayısıyla Zerdüştlük din değiştirenleri sıcak karşılarken, din değiştirmeyi talep etmiyordu ve fethettikleri uygarlıkların kendi inançlarını sürdürmelerine izin veriyordu.
Babil'de zalim Asurluların boyunduruğu altında esir hayatı yaşayan antik İsrail'in din adamları, MÖ 587'de zor bir kararla karşı karşıya kaldı: Ya dinlerine ait öğretilerin kalıcı bir kaydını yazacak ya da o öğretilerin kendileriyle beraber ölmesini izleyeceklerdi. İlk seçeneği seçtiklerini biliyoruz çünkü bugün elimizde Tanah veya daha iyi bilinen adıyla Hıristiyan Eski Ahit'i var. Bu metin, 137. Mezmur'daki gibi, adaletsizlik acısıyla doludur: "Babil ırmakları kıyısında oturup Siyon'u andıkça ağladık."
Benim adım Ozymandias, kralların kralı:
Eserlerime bakın, ey kudretliler ve ümidinizi yitirin!
Geride başka hiçbir şey kalmamıştır.