““Çünkü her şeyin farkında: Öleceğinin de, çürüyeceğinin de... Kim söylediyse bunu ona, hangi orospu çocuğu, biliyor geberip gideceğini! Hatta sırf bu yüzden, kudurmuş bir köpek gibi çenesini hayata kenetlemek için, aynı hataları bana tekrar tekrar yaptırıyor. Tekrar tekrar!”
“Hepsi de gözünü kırpmanı bekliyor. Kaçıp gitmek için. Ya da yer değiştirip seni delirtmek için. Özellikle de geçmişin...”
“Geleceksin!” dedi, gittim. Ben o yaz, karnemi alır almaz, bir insan kaçakçısı oldum. Dokuz yaşında... Pek farkı yoktu aslında, bir insan kaçakçısının oğlu olmaktan..”
Sayfa 14
Ben artık din kelimesinden sıkılmaya başladım.Şuan Müslümanım fakat yavaş yavaş soğumaya başlıyorum artık din denen şey insanlarn aklını ve gözünü kapadı ilimle uğraşlarını kısıtladı ve hala dünyada somut faaliyet gösteren bir tanrımız maalesef yok.Ben insanım akılcı bir hayvanım.Aklımla hareket etmek zorundayım ve her geçen gün buna inancım daha da sönükleşiyor.Ta ki gerçekten tanrı somut bir kanıt gösterene dek.Ve benim soğumamın asıl amaçları dünyanın dört bir yanında din adı altında terör ve başka birçok insan canını tehlikeye atan ve çoğu eylemleri sekteye uğratan şeylere maruz kalıyoruz.Ve sırf bu yüzden çocukların hayatı daha erken yaşta kararabiliyor.Her ne kadar inansakta gerçek dünyada da bişeyler yapabilmek lazım.Bu kişisel veya toplumsal açıdan her ne kadar ufak bir uğraş olsa bile ...
Cennetlik olsak bile tanrı beni yanına alacak.Ve ben ozaman diyeceğim ki:
"Artık ne cennete ne de senin sınavlarına ihtiyacımız var.Bizim cennetimiz dünyadadır"