Sevgi, dünyanın en gerçek duygusuydu; ne yaşanırsa yaşansın bir çocuğun gülüşünde, yeni açan bir çiçeğin renginde, cıvıldayan bir kuşun sesinde hayat bulur. Dünyanın bütün karmaşası arasında, bir çocuğun kalbindeki masumiyeti gibi derin bir nefes alır ve filizlenmeye devam eder. Çünkü insana unuttuğu duyguların yeniden canlandığını hissettirir, kalplerin hâlâ sevgiyle atabildiğini hatırlatır.
Sevgiyle kalın vesselam.