• İmparatorluğun son devirlerinde, bilhassa İkinci Abdülhamit zamanında ve Meşrutiyette memur maaşları her ay muntazam olarak verilmezdi. Maaş çıkması bir mesele, memurlar için adeta bir bayramdı; memurların çoğu maaşlarını sarraflara faizle
    kırdırır, sıkıntı içinde yaşarlardı. En küçük bir katipten vezirine kadar sarrafa borcu olmayan memur yok gibiydi.

    Maaşların muntazam verilmesi Türkiye Büyük Millet Meclisi Hükumeti ile başlamış ve Cumhuriyet devrinde de, Atatürk'ün asil bir direktifi ile, bir adım daha ileri gidilerek peşin maaş usulü tatbik edilmiştir, bu da muhakkak ki devlet idaresinde bir asaletin ifadesidir.
    Reşad Ekrem Koçu
    Sayfa 13 - Varlık Yayınları 2. Baskı
  • Ulu önder Gazi Mustafa Kemal Paşa partisinin grubu dolayısıyla Türkiye Büyük Millet Meclisi önünde 15-20 Ekim 1927 tarihlerinde kesintisiz olarak büyük Nutuk’u okudu.
  • 24 maddelik kanunun ikinci maddesi, Hâkimiyet-i Milliye’nin esas olduğunu belirtiyordu. Daha da önemlisi üçüncü maddede devletin adı kesindi; “Türkiye Devleti Büyük Millet Meclisi tarafından idare olunur” denmektedir.
  • M. Kemal Atatürk tarafından aldatılan din adamlarının Kurtuluş Savaşı'ndaki rolü.

    Türk Tarih Kurumu tarafından basılan kitaptan alıntıladığımız bu diyalogtaki itirafı, M. Kemal Atatürk'ün Nutuk'undan da teyit etmek mümkündür...

    M. Kemal Atatürk Nutuk'ta şöyle demektedir:
    "Gerçek, Osmanlı Saltanatının ve Hilâfetin yıkılmış ve ortadan kalkmış olduğunu düşünerek yeni temellere dayanan, yeni bir devlet kurmaktan ibaretti. Fakat durumu olduğu gibi dile getirmek amacın büsbütün kaybedilmesine yol açabilirdi (...)." [9]

    Yani, amacının büsbütün kaybedilmemesi için durumu olduğu gibi dile getirmemiş. Peki durumun aslı neydi?

    Görünürde düşmandan, ancak gerçekte Osmanlı Devleti'nden, Hilafet makamından, Allahu Teala'nin emri olan Şeriat'tan yani kısaca İslam'dan "kurtulmaktır."

    Açıkça yalan söylediğini itiraf ediyor. Bu hainlik değil de nedir?
    Bu durumda Laikliği ve Kemalizmi; "Millet istedi" denilebilir mi?

    Bu hususta bir Hadis-i Şerif konuyu yeterince izah ediyor...

    Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurmaktadır:

    "Müslüman bir halka, Allah'ın görüp gözetmek üzere idâreci kıldığı hiçbir kul yoktur ki, onları aldatıp (zulmetmiş) olduğu halde ölürse muhakkak Allah ona cenneti haram etmiş olmasın." (Buhârî, Ahkâm 8)

    [9] M. Kemal Atatürk, Nutuk, 6. Bölüm: Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin Toplanması, 3. Konu: Hükümetin Kurulması.
  • M. Kemal Atatürk tarafından aldatılan din adamlarının Kurtuluş Savaşı'ndaki rolü.

    Halk, Kurtuluş Savaşı'nı "düşmandan kurtuluş" olarak anladığı için, "görünürde" düşmana karşı mücadele eden M. Kemal Atatürk'ün yanında yer almıştır. Ancak M. Kemal Atatürk "gerçekte" düşmandan değil; Osmanlı Devleti'nden, Hilafet'ten ve Allahu Teala'nin emirleri olan Şeriat'tan, kısaca İslam'dan kurtulmak maksadıyla mücadele ediyordu.

    Din adamlarıda, M. Kemal'in gerçek maksadını anlamamış ve bu oyuna gelmişlerdir.

    M. Kemal Atatürk 22 Aralık 1919 tarihinde, yani Kurtuluş Savaşı'nın başlarında, din adamlarından destek almak ve "İslam mücadelesi" yaptığı intibaını vermek gayesiyle Hacıbektaş'ı ziyaret etmiştir. [1] Yine aynı amaçla 23 Nisan 1920 tarihinde Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi Cuma günü ve dualarla açılmıştır. [2]

    Ancak yunanlıların vatanımızdan çıkmasıyla birlikte M. Kemal Atatürk'ün gerçek yüzü de ortaya çıkmıştır.

    Nitekim Sakarya Meydan Savaşı'ndan sonra beraberindekilerle Ankara'ya dönen M. Kemal Atatürk, dua etmek için Hacı Bayram Veli'nin türbesine gitmek isteyenlere:

    - "Öyle şey olmaz, yurt toprağını karış karış kanını akıtarak ve canını vererek savunan Mehmetçiğin hakkını ben evliyalara kaptırmam!" deyip doğruca meclis binasına sapmıştır.

    M. Kemal böyle bir davranışta bulunmasının gerekçesini ise şöyle açıklamıştır:

    - "Kimileri benim bu davranışıma kamunun inancını inciten yersiz bir davranış gözüyle bakmış olabilirler; ama ben, hele yurdun savunmasında, güvenilecek gücün evliyaların, yatırların 'maneviyatı' olamayacağını hatırlatmayı 'artık' zorunlu bulmuştum." [3]

    Yani, M. Kemal'in "artık" bunlara ihtiyacı kalmamıştır.

    KAYNAKLAR:
    [1] M. Kemal'in ziyareti ile ilgili Arşiv Belgeleri (1911-1921 Tarihleri Arasına Ait 106 Belge), T.C. Başbakanlık Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı, Yayın No:1, Gn. No:060, Ankara 1982, sayfa 77.

    [2] Lord Kinross, Atatürk, Bir Milletin Yeniden Doğuşu, İstanbul 1980, sayfa 335.

    [3] Hadi Besleyici, Atatürk'ü Anlamak, sayfa 123, 124.

    Ayrıca bakınız; Kânî Demirkan, Atatürk Devrimleri, sayfa 128, 129.
  • Belgeler hergün yağıyor. Örnek alalım: Senato Seçimlerinin başladığı 15 Mayıs 1966 günü çıkmış bir tek gazeteyi okuyalım.
    A -BİRİNCİ HAVADİS İŞÇİ SINIFI ÜZERİNE'DİR.- Gazete: "TİP'in 14 kanun teklifi açıklandı" diyor. Bunlardan yalnız 6 tânesini yazıyor: 1) Köylü topraklandırılsın, 2) Işsizlik sigortası yapılsın, 3) İlk Okullara parasız araç, gereç verilsin, 4) Tasarruf bonoları kaldırılsın, 5) TPAO İktisadi Devlet Teşekkülü olsun, 6) Yabancı sermaye sınırlarsın... TİP'e göre memleket bu kanunlarla kalkınacak.
    (Çok değil, bir hafta sonra, 22 Mayıs günü TİP Genel Başkanı, yarın Büyük Millet Meclisi toplanınca, 14 kanunun da toptan reddedileceğini, sağlam bir ses ve sarsılmaz bir güvençle Radyodan duyuracaktır.)
    Demek, İşçi sınıfımız açısından KALKINMA'ya Büyük Millet Meclisi karşıdır.
    Neden? Çünkü, Millet Meclisinde 50 koltuktan 49 u işveren sınıfımızın elindedir, denecek. Pekiy, İşveren sınıfımız bu konuda ne düşünüyor? 15 Mayıs günlü gazeteye bakalım.
    B. - İKİNCİ HAVADİS İŞVEREN SINIFIMIZ ÜZERİNEDİR. - Hükümetle Özel teşebbüsçülerimiz (Yâni: Türkiye Ticaret Odaları, Sanayi Odaları ve Ticaret Borsaları Birliği), Şeker Şirketinde tatlı tatlı konuşuyorlar. Gazete, işverenlerimizin şöyle yakındıklarını özetliyor:
    1 ) "Türk müteşebbislerinin Yurt dışında kredi temini imkânlarının kolaylaştırılması, hiç olmazsa yurt içinde yabancı teşkilâtlara tanınan imkânlara eşit hâle getirilmesi." (Yâni: Türkiye'de Türkün parası Türk'e verilmiyor, Türk olmıyan Sermayeye kredi olarak sunuluyormuş!)
    2) "Merkezi dışarıda bulunan ticaret firmalarının yaptıkları ihracat, gelir vergisinden de muaf tutulmakta ve bu hâl her yıl 5 milyon dolar döviz kaybına sebep olmaktadır." (Yani: Türk olmıyan sermayeye, Türk'e verilmiyen imtiyazlar bağışlanıyormuş, Yüzmilyonlarca döviz açığımız bundanmış!)
    Demek Türkiyeyi içeride dışarıda sömüren Türk olmıyan sermayedir: Bunu T.İ.P. kadar İşveren sınıfımız da görüyor. Buna karşı ne tedbir kullanılıyor? DEVLETÇİLİK. Eski Devletçiliğimize yeni bir etiket takıldı: Plânlı Karma Ekonomi! Bunu bize, büyük müttefiklerimizin ünlü uzmanları tavsiye ettiler. Türk olmıyan uluslararası Sermaye, bizdeki büyük alacaklarını hesaplıca işletmek için, Türkiye'ye:Plânlı Karma ekonomiyi salık verdi. O günden beri: İşveren sınıfımız dışından ve teoride Devletçilik düşmanı göründüğü hâlde: İçinden ve pratikte domuzuna Devletçidir. Bir kaç ay içinde Türk olmıyan Şirket mümessilliğinden,Türkiye Devletinin mümessilliğine geçen Demirel: Plân ve Karma Ekonomicidir. T.İ.P.'in Programı da: "Karma Ekonomide yönetim ve denetimine emekçilerin de katıldığı emekten yana plânlı bir Devletçilik hakim kılınacak" diyor.
    "Herkesin maksûdu bir: (DEVLETÇİLİK), ammâ rivâyât muhtelif..." Devletçiliğjimizin kendisi bu işe ne diyor? Hep 15 Mayıs günlü gazeteden okuyalım.
    C. - ÜÇÜNCÜ HAVÂDİS DEVLETCİLİĞİMİZ ÜZERİNE'DİR. - Şeker Şirketi Kulisinden: "Başbakan Süleyman Demirel'in yerine Sanayi Bakanı Mehmet Turgut bir konuşma yaparak, toplantıyı açmıştır." Açar açmaz ne demiş? Baş sayfayı boydan boya kaplıyan başlık şu: "TURGUT: KALKINMA KOLAY BİR İŞ DEĞİLDİR" (Yâni: Devletçiliğimiz, Kalkınmayı yokuşa sürmüştür!) Türk olmıyan sermayenin arslan payından kendisine bir tilki paycağızı dilenen Türk Sermayecilerine Devletin verdiği karşılık acem kılıcı gibi ikiyüzlü keser.
    Birinci yüz : "Bayram değil, seyran değil" iken Devlet, Türk sermayesinin kulağına şu öpücüğü düşürüyor: "Korku ve heyecan dalgasının ideolojiler arasındaki çarpışmalardan ileri geldiğini." fısıldıyor. (Yâni: Aman, Türk sermayesi, sakın Türk olmıyan sermaye ağabeyine karşı sen de Brutuslük etme: "ideoloji" (yâni: "Komanizlik") eli kulağında bekliyor, ha!)
    Acem kılıcının ikinci yüzü: Devletçiliğimiz, Türk sermayesinin ağzına, en alaturka tağşişe (2) uğratılmış bir parmak bal çalıyor: "Milyonlarca orta ve küçük işletmeler Her biri bir büyük işletmenin, müessesenin, fabrikanın çekirdeği olacaktır." diyor.
    Başbakanlığın "Aylık İstatistik bülteni" 1965 yılının XI inci ayında 836 bin sigortalı işçi sayısına karşılık 68 bin işyeri saymış. "Milyonlarca işletme" hangisi? BesbeIli, oylarını toptan bezirgân Partilere ısmarlamış derdiment esnaf ve köylü ekonomicikleri... Bunların her yıl yüzbinlercesesi finans kapital'in tefeci - bezirgan ağlarına düşürülerek mülksüzleştirilirler. Bütün büyük şehirlerimizi "Fâtihin orduları gibi" kuşatan gecekondular: hep o "Milyonlarca orta ve küçük işletmeler"in yerüstü katakompları, canlı mezarlıklarıdır. Devletçiliğimiz bunlara: Korkmayın, uşak! demek istiyor... Bizde bu serbest rekabet ve sizde bu Devletçilik varken, evvel Allah, her biriniz. birer "Büyük işletme" olacaksınız. (Yâni: "Ölme eşeğim Ölme!" fıkrası.)
  • Milli Mücadele'yi M. Kemal Atatürk başlattı yalanı!

    M. Kemal'in 14 Haziran 1919 tarihinde Samsun/ Havza'dan Sultan Vahdettin'e (rh.a) yolladığı bir Telgraf 'ta da Milli Mücadele'ye kendi arzusuyla katılmadığı görülüyor:

    "Huzurdayken İzmir'in işgali karşısında “pek mahzun olan” kalbinizin “bu nokta-i necâta ait ilhamatı”nı, (yani ülkenin sizin öncülüğünüzde millî mukaddes bir kudretle kurtulacağına dair verdiğiniz ilhamları) şu an gibi hatırlıyorum. Sizin “ilkâ”nızdan, (yani Şemseddin Sami'nin "Kamus-i Türkî "sine bakılırsa, "benim fikrimi çelmenizden") aldığım imanın azmiyle görevime devam ediyorum." [4]

    "Benim fikrimi çelmenizden" diyor, daha ne desin? Kendisi Milli Mücadele'ye "ikna" edilmiş.

    [4] (Telgraf için fotoğrafa bakınız.) Atatürk'ün Tamim Telgraf ve Beyannameleri, C.I, Der. Nimet Arsan, Ankara 1963, sayfa 15-17.

    Ayrıca: Türkiye Büyük Millet Meclisi Zabıt Ceridesi,:Cilt: 1, Devre: 1, İçtima: 1, İnikat: 2, sayfa 10-11. (Meclis tutanakları)