Zülfü Livaneli “Engereğin Gözü” adlı romanında iktidarın büyüsü ve yozlaştırıcı etkisini, merkeze bir hükümdarı alarak değil; ona en yakın ama en güçsüz konumda bulunan bir köleyi yerleştirerek anlatmış. Livaneli, okura iktidarın gölgesinde ezilen ama aynı zamanda onun cazibesine kapılan bir bilincin iç dünyasını sade, etkileyici ve yoğun bir anlatım kurarak sunmuş. Romanda iktidar kavramı yalnızca siyasi bir güç olarak değil; insanın benliğini kuşatan, bağımlılık yaratan ve ahlaki sınırları bulanıklaştıran bir olgu olarak ele alınmış.Kölenin efendisine duyduğu hayranlığın korku ve bağlılık duygularıyla iç içe geçmiş hali, celladına aşık olma sendromuna güzel bir örnek teşkil ediyor.