Tutkucan Yankuncu
@tutcan
Hacettepe University
İstanbul
67 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
14.yy başlarının İtalya’sında orta çağda geçen bir dizi cinayeti çözme serüveni. Kitabı hevesle eline almak için ne de güzel bir konu. Ama aslında bu, sadece bu muazzam kitabın kurgusunun ön bahçesi. Bunun bir de evin içi ve arka bahçesi kısmı var ki, Umberto Eco’nun, orta çağın uzmanının, araştırmalarının ve gözlemlerinin meyvelerini bize sunduğu ve bu meyveleri de harika bir üslupla bize uzattığı kısmı.
...Spoiler...
Yeni doğmuş bir bebek üzerinen seçilen baş rahip olayı aklımdan ne zaman silinecek acaba
...Spoiler...
Reklam
...Spoiler içerecektir...
Bu muazzam kitabı okurken; Tren raylarına atladığı anda yaşadığı pişmanlığın içindeki çaresiz Anna’ydım.
İtibarını yitirmemek için onursuz bir adama dönüşen, onurlu davranmak için mantığını ve kendini kaybeden Aleksey’dim.
Yakışıklı bir piçle gönlünü eğlendirebileceğini sanıp, onun için dağları delecek Levin’i cebinde tutmaya çalışan ama yaşadığı gerçekte yataklara düşen, nihayetinde aşkın sihriyle tekrar hayata dönen Kiti’ydim.
Ve tabi ki ne hissettiyse öyle yaşayan ve yaşatan, her dönemde bulunan saçma düzenlere boyun eğmeyen, çocuğuna duyduğu şüpheyi bile açık açık sevdiceğine söyleyen Levin’dim.
...Spoiler bitti...
Lev Tolstoy kitaptaki her sahnede bana da vip’den koltuğumu ayırmıştı sanki, öyle bir anlatım. 1000+ sayfaya bakma, zaten uyumadığın, yemek yemediğin, araba kullanmadığın, tuvalete gitmediğin her an elinde isteyeceksin bu kitabı.
Yerdeniz serisinin ana üçlemesinin sonuncusu ve benim kesinlikle en beğendiğim. En çok neden bunu beğendim tam olarak açıklayamam. Ama sanırım büyümesine her şeyiyle tanık olduğumuz Ged’in başka bir çocuğun aslında Kralın büyümesine katkıda bulunma fikri çok hoşuma gitti sanırım.
Bu kitapta bu kez güneye ve batıya açıyorlar o güzel Ufkabakan’ın yelkenlerini. Her karaya varışlarında ilk kitapta olduğu gibi haritayı elime alıp heyecanlanıyorum. İçinde yaşadığı olaylardan ziyade bu seride beni en çok bu bambaşka dünyadaki seyahat büyüledi kesinlikle. Başbüyücümüz, yeni kralımız, güçlü ejderhalarımız, denizin bitmeyen masmavi büyüsü, ölümün korkunç korkusuzluğu, gücü ve her şeyi bırakıp normal bir hayat sürerek yaşama hatta ölme isteği. Çok tatlı kitaptı, fantastik dünyayı ucundan biraz bile seviyorsanız okuyunuz.
Albayın bitmeyen umudu, karısının bitmeyen dırdırı, küçük kasabanın sevimsiz insanları. Bu kısacık öyküde o kadar iyi aldı ki beni içine bu kasaba. Albay her limana gidişinde kafası dik ama gözleri kaçırır bir şekilde geçti önümden. Karısının, karnımızı doyuramıyoruz horozu besliyoruz şeklindeki söylenmelerini susturmaya çalışan fakir ama gururlu albayı da merdivenin başında oturmuş izledim sanki. Bir çırpıda okunanlardan ama bir çırpıda düşünülmeyecek üstüne. Ayrıca evet “sansürcülerin basılmasına izin verdiği satırların aralarını okumak zor” be albayım.
Bu yaşıma kadar (gerçi 29 pek de fena gelmiyor kulağa) hayatımı nasıl heba ettiğimi gösteren, canım hocamız İlber Ortaylı ile söyleşi şeklinde olan güzel kitap. Öncelikle gençlerin, İlber hocanın deyimiyle iş bitmeden, yani 25’ten önce okuması gereken, ama kesinlikle herkesin okuması gereken bir kitap. Eminim herkes kitabın bir noktasında kendisine alabileceği ve katabileceği bir şey yakalayacaktır. Evet hocam boş yaşadık ama umutluyuz, okuyacağız, keşfedeceğiz, yaşayacağız.
Reklam