ULU BEG
@ulubegtr
Felsefe ve Edebiyat
Yeni Projeler İçin Takipte Kalın
Kanın Değil, Duruşun!
Soyunla övünme, duruşun nerede?
Türk demekle olmaz, bakışın nerde?
Ben dağda nöbetteyim, sen kürsüde,
Adın Türk olsa da, bakışın yerde.
Türklük dedin mi, titrer her dağım,
Benim al bayrağım, senin utanmazlığın.
Ben yaşamak için ölümü seçerken,
Sen satmışsın çoktan en kutsal adın!
Söz değil bu dava, candan öte var,
Benim yolum kutlu, senin yolun dar.
Türklük, her zora sabırla yürümek,
Sen yoldan dönen, ben yolda yanan var!
Yakarım soyunu, sustururum dilini, gömerim ismini tarihin dipsizliğine.
Ben Türk’üm! Unutulan değil, hatırlatıldığında korkulanım!
Ben Türk’üm! Yalnız yürürüm ama gölgem Turan’dır!
Ben Türk’üm! Vururum tek başıma, sarsılır yedi iklim!
Ben Türk’üm! Tanrı bana gözlerini dikmişken, senin bakışın bana ne fayda eder, ey düşman?!