İnsanın kendisini tastamam hissettiği herhalde böyle birkaç an vardı hayatta. Öyle hep başı kesik tavuk gibi dolaşmıyordun bir ömür dağ bayır. Bir an geliyor artık burada biraz dinlenebilirim diyordun. Büyük duyguların deli bir nehir gibi kayalardan aşağı akıp akıp sonunda denize döküldüğü bir yer vardı.
Sayfa 113 - İletişim Yayınları, 7. Baskı 2025, İstanbul·Kitabı okudu
Bir çocuğun sevmesi ne büyük, ne kapsayıcı bir şeymiş, ne eli bolmuş. Hiç takılmazmış hayatın tırı vır engellerine. Bahanesi, şartı şurtu, hesabı kitabı yokmuş.
Sayfa 111 - İletişim Yayınları, 7. Baskı 2025, İstanbul·Kitabı okudu
Beni etkilemeye, ayarsız bir hürmetle kalbimi kazanmaya çalışmıyordu. Rahat biriydi, ısrarcıydı ama bir o kadar da haddini bilen, kararlılığıyla insanı boğmayan, açık sözlülüğüyle tedirgin etmeyen bir gençti. Bu da günümüzde fena bir özellik sayılmazdı herhalde.
Sayfa 65 - İletişim Yayınları, 7. Baskı 2025, İstanbul·Kitabı okudu