Selamlar, Zamanın Gölgesi'nin üçüncü kitabıyla geldim.
İkinci kitap fena bir yerde bitmişti. Ben ilk kitabı okuduğumdan beri her yerde bir alıntı görüyordum o sahneyi aşırı merak ediyordum o yüzden bu kitaba büyük bir heyecanla başladım.🩶
Kitabın başları çok kırıcıydı. İkinci kitabı bitirdiğimde Sarp sürünsün, acı çeksin dedim ama onun o hallerini okurken çok üzüldüm. Adam Sidem'siz kahroldu resmen.
Sarp'a ne kadar üzüldüysem Bella'ya iki katı üzüldüm. Sürekli Sidem'in nerede olduğunu sorması, Sidem'in onu terk ettiğini düşünmesi beni paramparça etti. Minik kalbi kırıldıkça ben de onunla kırıldım.
Sidem'in hastaneden çıktıktan sonra Sarp'la ilişkileri birbirlerine ne kadar aşık olsalarda tartışmalı, inişli çıkışlı geçti. Ama ikisininde birbirini bırakmaması ilişkileri için çabalayıp, adımlar atması çok hoşuma gitti.
Sarp'ın evlilik teklifi... Bayıldım o kadar anlamlı ve güzeldi ki..
ÇOK KISKANDIMM.
Son kitap için heyecanlıyım. Bu minik ailenin artık kalıcı bir mutluluğa ihtiyacı var. Ve umarım Bella minnoşumun dileğinin gerçekleştiğini okuruzz.
️4/5
"Keşke böyle bir eser olmasaydı"Duygu ve Düşünce
Ne içeriğine baktım, ne kitabın arkasında ki yazıya hiçbir şeyine bakmadan sadece kapak tasarımının güzelliğine aldanarak aldım ve o kadar pişmanım ki. Yani bi ben mi beğenmedim acaba diye de düşünmedim değil. Umarım bu konuda yalnız değilimdir. Belki yazarın diğer eserleri güzeldir, çünkü dili itibariyle güzeldi.
Puan vermedi
Son 2 kitapta hem romantik hem polisiye takılmıştı yazarımız ve iki türden de asla verim alamamıştık. Bu kitapta ise son 2 kitapta yapmadığı kadar polisiye ve gizem vardı ve sonunda Derwent Maeve çiftimizin birbirlerine karşı gerçek duygularını öğreniyoruz. Derwent ın dengesiz tavırlarına BİRAZ gıcık olsam da İlk tanıştığımız kitaptan beri kendisini çok geliştirdi. Maeve de aynı şekil. Kitapla ilgili tek eleştirim, eski kitaplarında cinayetler daha vahşiceydi ve daha çok ceset oluyordu. Aynı zamanda Maeve nin dövüşmesi gereken durumlar oluyodu. Yazar o heyecanlı ve gerilimli sahnelerden daha çok macera kitabı gibi yazmaya başladı sanki. Belkide ben çok polisiye okuduğum için Jane Casey kitapları biraz az vahşi ve kansız kalıyor bana bilemedim (: sonuda çok korkunç bitti Derwent a bir şey olmaz umarım. Onsuz bu hayat çekilmiyor çünkü hepimizin böyle bir adama ihtiyacı var. Son 2 kitaptaki sıkıcı ruhu yazar bu kitapla birlikte atmış. Eski kitapları kadar güzel olmasada gayet iyi.
Neydi bu başıma gelen
Kendime nottur inceleme değildir Spoiler içerir
Marai ile tanıştığım bu kitap şöyle güzel böyle harika diyemeyeceğim. Okurken kriz geçiren bir ben değilimdir umarım sürekli sorular sorup cevaplanmasına müsade etmeden mütemadiyen anlatan, açıklayan, sorgulayan, yargılayan ; sürekli kendi haklılığını ispatlama çalışan , 41 yıl boyunca kendi kafasında mahkeme kurup , delilsiz , tanıksız kendi sanılarıyla yargılayan ama çıkıpta siz ikiniz bana ihanet ettiniz diyemeyen bir korkak General Henrik. Sonunda masada sonuna kadar yanmış mumlarla cevapları havada kalan sorular ve ne okudum ben şimdi diye bakakalmak.
. Kriztina Korkak derken Konrad a mı yoksa kendine mi dedi ?
Kendiliğini Bulma Yolculuğu: Altı Harfli Bir Tatlı
Şermin Yaşar’ın daha önce birçok kitabını okumuş bir okur olarak rahatlıkla söyleyebilirim ki; onun dili o kadar içten, o kadar bizden ki, bu
Açıkçası beklentim daha fazlaymış bu kitaba karşı okurken bunu farkettim çünkü konu olarak çok güzel ama dili fazla basit geldi bana yani şöyle söyleyeyim bu dramı yaşayan kişilerin eminim günlük hayatta ne yediğinden daha önemli takıldığı şeyler vardır bazı sahneler saçma bir şekilde uzatılmış geldi bana bu kadar uzatılmaya gerek yoktu bence ve duyduğum kadarıyla 4 kitap olacakmış ve eğer hepsi bu kadar sayfaysa yazar daha ne anlatacak merak ediyorum açıkçası. Uzatılan hikayeler bir süre sonra bozuyor umarım bu konuyu daha fazla uzatıp bozmaz yazarımız.
