Ümit Kurnaz

Ah, tek başıma olsaydım, kimseler sevmeseydi beni, ben de kimseleri sevmezdim!
Sayfa 651 - T. İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Reklam
Dünyada açık yüreklilikten zor ve övmeden kolay bir şey yoktur. Açık yüreklilikte yüzde bir değerinde bile olsa, bir nota falsolu oldu mu, uyumsuzluk hemen fark edilir; övmede ise, baştan sona bütün notalar falsolu bile olsa, yine de kulağa hoş gelir, zevkle dinlenir. Övgü ne kadar kaba olursa olsun, yine de en azından yarısı, övülene gerçek gibi gelir ve bu toplumun her katmanında böyledir.
Sayfa 595 - T. İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Ben o gün kocakarıyı değil kendimi öldürdüm! Kendimi sonsuzcasına mahvettim!
Sayfa 524 - T. İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
İktidar, ancak eğilip onu almak cesaretini gösterenlere verilir. Bir tek şey söz konusuydu burada, cesaret! Böylece hiç kimsenin, hiçbir zaman düşünmediği bir şey geldi aklıma! Evet, hiç kimsenin! Bütün bu saçmalıkların yanından geçerken, hiç kimse bunları kuyruğundan tuttuğu gibi, 'cehenneme kadar yolunuz var,' deyip fırlatıp atmaya cesaret edememişti; evet, gün gibi açıktı bu! Ne kimse cesaret edebilmişti böyle bir şeye, ne de şimdi eden vardı! Ben… işte bu cesareti göstermek istedim ve… öldürdüm.
Sayfa 522 - T. İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Neden böyle aptalım ben? Madem başkaları aptal ve ben onların kesin olarak aptal olduklarını biliyorum, Öyleyse neden onlardan daha akıllı olmak istemiyorum? Sonra herkesin akıllı olmasını beklemenin çok uzun süreceğini anladım Sonya. Bir de bunun hiçbir zaman gerçekleşmeyeceğini. İnsanların değişmeyeceğini, onları değiştirebilecek kimsenin bulunmadığını ve bunun için çaba göstermeye değmeyeceğini.
Sayfa 521 - T. İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Reklam