HeBa
@unbearablellightness13
büyük çöküntü ve melankoli anları dışında neşeli
#248175688
#251849169
#240919757
#237605592
arkeoloji
izmir
89 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
Uzun süredir bu denli zaman kaybettiğimi düşündüren bir kitap olmamıştı. Freud'un kokain kullanımına dair birkaç cümlesi ve mektuplarından oluşan bu sayfaların neredeyse hepsini tek incelemeye
"Aslında seksek oyununu hiç sevmemişimdir ben."
OF.
Ulysses ile benzedikleri söylenmiş, iki sene evvel Adil Han'dan alıp hala okumadım kendisini, üzerine çok okudum ve izledim ama. Aralarında Joyce bulunmasa bile Sterne, Proust, Woolf,
harfler ve notalar'da bahsi geçirildiğinden -ve ben de toptaş'ın zevkine gözüm kapalı güvendiğimden- ilk pinget'den bir tane (onun da ismi geçiyordu, yalnız "mösyö songe" mu
ne hissettiğimi bilmiyorum. son sayfalara doğru -masumiyet müzesi'nde olduğu kadar olmasa da- ağladım. o sırada "betty et zorg" un açık oluşunun da tesiri vardır. betty'nin böylesine kırılgan bir ruhi yapıya sahip olmasına bir süre şaşırdım; ama etrafına zarar vermekle problemi olmayan, öfkesini saklamayan ve aralıklı ambivalans yaşayan bir kadından beklenmeyecek de kimden beklenecek? bu tekrar deneme şansları olması ile de ilgili değil, betty'nin premorbid kişiliği durumu içinde büyütüp devasa bir ura dönüştürmeye çok yatkındı. adamımız onun git gellerini, krizlerini iyi yönetiyordu, ta ki o "sanmaya" kadar. chili yaparken kahkahalarını nasıl duyduğunu çok iyi biliyorum.
broch'tan önce ve sonra benzeri üslup kullanan bir yazar yoktur; werfel küçük burjuvanın ölümü'nde, mann venedik'te ölüm'de bu fiilden türeyen ad üzerine yazarken ne kadar o yoğunluktan, geniş alana yayılan ölüme karşı direnişten uzaklaşmasalar da, broch'un liyakatı apayrı bir mertebede.
vergilius'un ölümü bir devinim romanı, tinsel ve dairesel (bazan diagonal) bir devinim. ölüme öznenin, ben'in gözünden bakan bir devinim.
vergilius kendini andan ana ölüme hazırlar, eşikte durduğunun idrakindedir, bu idrak yoluyla bir zaman öfori, bir zaman sezinlemesinde yükseliş, bir zaman yaratısında parçalanma hisseder.
broch bunu yalnızca intizami yolla yazmaz. yalnızca dağınık da yazmaz, iki biçemi joyce'a benzer şekilde harmanlar, bazan neşreder; son derece ince yapar bunu. buna karşın zaman akışı betilerinde epey akıcı olmayı tercih etmiştir, nizam hakimdir. noktalama işaretlerini anlatımı doğru ilerletmek için kullanmakla kalmaz; noktalı virgülün solundaki cümleyle sağındaki cümle, birbirinden içeriği betimleyiş bağlamında tamamen zıttır.
ölmekte olan vergilius ölümün hem nesnesi hem öznesidir, okuyucuya vermek istediği ölümden önce 'tin'dir.
daha ilk sayfasında, sonuna gelmeden bana hissettireceklerini ve düşündüreceklerini gördüm, gördüğüm neyse bitirdiğim andan beri oradayım. okuyan konumunda ölümünün izleyicisi değildim, beraberindeydim. bundan sonrasının alenen ifade usulü yok.
