Sevmenin Tanrı soluğuyuz ikimiz de
Gövdemiz dünyanın ilk atlası
Boynundan dudaklarına dönüyorum mahcup
...
Gözlerin biliyor her şeyi, gözlerin bir yaşama çığlığı
Senin Tanrıya inandığın kadar
Tanrı da sana inansaydı
Kirpiklerinin yıldızlı burcundan
Saygıyla gülümseyerek dünyaya
Yaşar giderdi evimizde
Ben seni sevdikçe , kim bilir
O da kendini severdi.
iyi ki dinlemiyorsun
unutmak diyor, sonsuz rüya diyor
kaybolmak diyor bir hiçlikte
metin beni senin koynuna gömüyor:
"besbelli üşütür soğuk topraklar
soymayın, soymayın giydiklerini
Güzelliğin geçiçi olmadığını senden öğrendim
Emeğin aşktan büyük bir hazine olduğunu senden
Zaman, kâküllerinden doğar topuklarından batardı
Al yeşil soluğum, yarasına döndüğüm, sözümün sahibi
Sevmenin, dünyayı sevmek olduğunu senden öğrendim.