i
@useruser72728
36 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zorlukla çıkılan bir tepenin sahibi olmak bir başarı hikayesi olarak mı okunmalıdır? O tepeye çıkana kadar ezilen ne var ne yoksa yok mu sayılmalıdır? İşte aşçımızın hikayesi bu yolculukla başlıyor.
Şehre bir yabancı geliyor.
Bir yemek yapıyor ve hayatı değişmeye başlıyor.
Bu bildiğiniz yemeklerden çok farklı, içinde bolca entrika, bir miktar söz oyunu ve alabildiğine el çabukluğu var.. Yiyeni hem yoldan çıkaran hem de dize getiren yemekler..
.
Harry Kressing okuru da kurnazlaştıran bir kurgu sunuyor Aşçı’da. Aslında olan bitenin pekala farkında oluyoruz, aşçıyı birkaç sayfadan sonra tanıyoruz ancak şaşırtıcı yanını bekliyoruz, şöyle inceden bir gülümsemeyle..
İnsanın zaafları, beklentileri ve zayıflıkları hakkında incelikli bir eser Aşçı. Dili sade, dolambaçsız ama takibi keyifli.
Pek sevdim.
.
Emirhan Burak Aydın çevirisi, Hamdi Akçay kapak tasarımıyla ~
i
okuduğum en güzel en açıklayıcı yorum tebrik ederim.
#okudumbitti1000Kitap
Ahmet Ümit... Yani bilemiyorum nereden başlasam nasıl anlatsam sanırım benim için bir jübile eseri oldu “Aşkımız eski bir roman”. Kitabın içinde üç farklı kriminal olay ve hikaye var. Ne kurgular orjinaldi ne de beklenilen heyecanı ve tatmini verdi. Basit seviyede bir anlatımla kolay tahmin edilebilir olaylarla, katillerin “ben buradayım” diye bağırmasıyla okurlarına kötü bir sürpriz hazırlamış Ahmet Ümit. Öyle ki, kitabı Nevzat başkomiser bile kurtaramadı. Yani Patasana lisans bitirme teziyse, Aşkımız eski bir roman tam bir okula hazırlık kitabıydı. Özellikle bu tarzda çok okuyanlar ve türü sevenler ne demek istediğimi anlayacaklardır. Olmadı. Olmuyor.
i
Ahmet Ümit'ten okuduğum ilk kitap bu oldu. Büyük ümitlerle başlamamış olsam da hayal kırıklığına uğradım. Yorumunuza katılıyorum.
Hayatımda okuduğum en başarısız kitaplardan biriydi maalesef. Yazarın Run Gülizar Run kitabını çok sevmiştim o yüzden bu kitabında okumak istedim fakat bu kadar amaçsız, duygu yoğunluğunun neredeyse hiç olmadığı bir kitapla karşılaşacağımı hiç düşünmemiştim. İlk öyküyü okuduktan sonra acaba ben mi anlamadım ya da dikkatimi veremedim diye düşünüp bir daha okudum fakat fiyaskoydu. Bazı öyküler idare ederdi ama konular bayağıydı bence. Hiç önermiyorum açıkçası. Beğenmene saygım sonsuz ama hiç olmamış bir kitap bence
Uyku Çiçeği 
Ayşegül Kocabıçak
Uyku Çiçeği Ayşegül Kocabıçak
i
söylediğiniz her şeye sonuna kadar katılıyorum. hiçbir şeyin kitabı
Güzel öyküler var, toplam 15 öykü. Yazardan ilk kitabım. Güzel olmasına güzel ve okunuyor ama konular hep sıradan gibi hissettim. Dokunaklı konular, akıcı da yazılmış ama bir sıradanlık var bence kitapta. Bilemedim.
i
son iki hikaye kaldı gün içinde kitabı bitirmiş olurum diye düşünüyorum ve dediklerinize katılıyorum. Sıradanlık, bilindik hikayeler "Acaba taklit mi?" sorusunu aklıma getiriyor. Hem beklentimi karşılamadığını düşünüyorum hem de günümüz şartlarında üzülerek fiyatları da göz önünde bulundurmamız gerektiği için kimseye al oku diyemem. Büyük umutlarım vardı açıkçası..
Öldürmek mi? Bağışlamak mı?Roman
Buna cevap vermekte aceleci olmayın derim. 
Zülfü Livaneli 'nin kitaplarına bakınca bu roman hem çok tanıdık hep çok farklı. Tanıdık tarafı Türkiye'nin yıllardır süre gelen toplumsal sıkıntılara değinmesi, farklı olan tarafı iki olay hem yazar tarafından hem de baş karakter(Sami) tarafınan anlatılması. Yazar kendine anlatılan kadar bilgi ve kurguyu harmanlayıp yazıyor. Bir sonra ki bölümde Sami eksik verdiği bilgileri ve duygularını yazıyor. Bu çatışma akıcı bir şekilde sizi içine alıyor.
Konu ;askeri darbede hiç şuçu olmadığı halde işkence gören( ki işkencenin hiçbir haklı sebebi olamaz) ve başına üzücü olaylar gelen Sami'nin İsviçre'ye iltica etmesiyle başlıyor. Psikolojik sıkıntılar nedeni ile hastaneye yatırılıyor. Ve bir gün yan odaya bir Türk gelir. Devletin bütün yetkilerini sonuna kadar kötüye kullanan bir Bakan ve Sami'nin işkencecisi. Beyin tümörü tanısı ile tedaviye gelmiş. Peki Sami ne yapıcak?
Bu kitap sadece Sami'nin değil, mülteci olarak İsviçre 'ye kaçan bir çok kişinin de hikayesini barındırıyor.
Bir ek bilgi Zülfü Livaneli yazmaya başladıktan 29 yıl sonra bu kitabı bitiriyor. Herkese tavsiye ederim iyi okumalar.
Zülfü Livaneli 'nin kitaplarına bakınca bu roman hem çok tanıdık hep çok farklı. Tanıdık tarafı Türkiye'nin yıllardır süre gelen toplumsal sıkıntılara değinmesi, farklı olan tarafı iki olay hem yazar tarafından hem de baş karakter(Sami) tarafınan anlatılması. Yazar kendine anlatılan kadar bilgi ve kurguyu harmanlayıp yazıyor. Bir sonra ki bölümde Sami eksik verdiği bilgileri ve duygularını yazıyor. Bu çatışma akıcı bir şekilde sizi içine alıyor.
Konu ;askeri darbede hiç şuçu olmadığı halde işkence gören( ki işkencenin hiçbir haklı sebebi olamaz) ve başına üzücü olaylar gelen Sami'nin İsviçre'ye iltica etmesiyle başlıyor. Psikolojik sıkıntılar nedeni ile hastaneye yatırılıyor. Ve bir gün yan odaya bir Türk gelir. Devletin bütün yetkilerini sonuna kadar kötüye kullanan bir Bakan ve Sami'nin işkencecisi. Beyin tümörü tanısı ile tedaviye gelmiş. Peki Sami ne yapıcak?
Bu kitap sadece Sami'nin değil, mülteci olarak İsviçre 'ye kaçan bir çok kişinin de hikayesini barındırıyor.
Bir ek bilgi Zülfü Livaneli yazmaya başladıktan 29 yıl sonra bu kitabı bitiriyor. Herkese tavsiye ederim iyi okumalar.i
Sizin de değindiğiniz gibi bir çok farklı kültürden gelme mültecilerin minik hikayelerini de barındırıyor kitap ve şahsen Livaneli’yi okumaktan en çok zevk aldığım kısım anlattığı onlarca kişiyi hiç bunaltmadan bizlere sunması. Her kitabında buna şaşırıyorum ve hayran kalıyorum.