Raşida çölün incisi, çiçeği, varsa gülü yoksa hanımeli, olan ve olmayan her şeyi. Çöldü Ra şida, bense çöl hasreti. O yüzden onu öyle kolay sevdim. Kolay olmasa da severdim.
Gittim. Düştüğüm yerden kaldıracak, gittiğim yerden döndürecek birini bulmak için değil. "Gitme kal," diyecek, kaldığıma değecek biri için de değil. Gidecek yerim olmadığı için bile değil. Durmamak, yürümek için, sadece bunun için.