Genel olarak okurken anlaşılmışlığı, gelişmeyi, öğrenmeyi hissettiğim bir kitaptı. Dili akıcıydı ve sadeydi. Okurken gerçekten keyif aldım ama bazı yerlerde fazlasıyla karamsar hissettirdiğini ayrıca da okumaktan sıkıldığımı, bu sebeple de kısa sayfa sayısına rağmen birkaç günde okuduğumu belirtmem de lazım.
Hayatta sık sık düşündüğüm ve aklıma gelen bir çok şeyin başka ülkelerdeki insanlar tarafından da benimkine benzer şekilde gelişmesine şaşırdım da denebilir. Bana ruhsal açıdan bir şeyler kattı. İyi de hissettirdi bazen kötü de. Bazı anlarda da oturup kendi düşüncelerimi ve hayatımdaki bazı kararlarımı sorgulattı. Durdum ve uzun uzun düşündüm.
Daha hakkında denebilecek şeyler var ama kitabın kesinlikle okunması gerektiğini düşünüyorum. Bazen insan bazı şeyleri sadece kendi yaşıyor gibi hissedebiliyor. Hatta kitaptaki karakterler dahi sadece kendileri böyle hissediyormuş gibiydi, sonra böyle olmadığını fark ettiler. İş hayatlarındaki yükü, bazıları işsizliğin yükünü. Bir hayal peşinde koşmayı, bazen koşamamayı. Anne olmayı, anne olunca kendini unutmayı. Çocuk olmayı, genç olmanın baskısını… Kısaca hayatı gördüler. Birbirlerine destek oldular, beraber öğrendiler bazı şeyleri. Hatta beraber geliştiler, büyüdüler mental olarak.
Bence hissettirmek istediği duygular açısından başarılı bir kitaptı.