Tek soru sordum anneme, tek cevap aldım. ‘Çocuklar cennete mi gider ölürlerse?’,
‘Evet, hepsi.’
Bir soru daha sordum, cevap alamadım. ‘Benim ölmemi neden istemiyorsun o zaman?’
"Daha yirmi üç yaşıma girmedim; yüzümden, vücudumdan çocukluğun izleri silinmedi; halbuki gönlüm, baştan başa bütün sevdiklerimin ölüleriyle dolu."
Çizginin öbür yanı intihardır. Öyleyse yaşamak, intiharın kenarında kıyısında, belki de tam eşiğinde zıplayıp durup, zaman zaman ayaklarını boşluğa sarkıtmak pahasına oynamak, oynamak, hiç yanmayacakmış gibi oynamaktır.
İnsanlar kazayla yalan söylemez. Bu kaldırımda takılıp düşmek gibi bir şey değil.
'İçimde bir kapı gıcırdıyor.Açılıyormuş gibi değil; yıkılıyormuş gibi.Menteşeleri pas tutmuş. Sallanıyor, sarsılıyor ama bir türlü yıkılmıyor...'
