Burası zaten yaşanılacak bir yer mi ? Allah'ın kırı. Hele bu yemekten sonraki saatler. Sabahleyin, yemeğe kadar, akşamüstü. Hâsılı her zaman insan boğuluyor. Herkes böyle birer köşede eziliyor. Kendimi bostan kuyusunda zannediyorum.
Bu kat kat giysilerin içindeyse çırpınan bir yürek, dünyanın boşluğunu, şehvetin zalimliğini, aşkın kolay incinebilirliğini pek erken öğrenmiş bir yürek çarpmaktaydı.
"Hayatım, fırsat bulamadığım için ziyan olmuş gibi! Sizin neler bildiğinizi, okuduğunuzu, gördüğünüzü, düşündüğünüzü gördükçe bir hiç olduğumu anlıyorum!"