Gerçek bir aşk. Sıcacık, özenilesi ama bir o kadarda acı dolu mektuplar.
Ahmed Arif okumak bir onurdur zannımca. Kendini bu kadar; iyi, içten, samimi, hırslı, virane, erkekçe ve bir sevgili olarak tanımlayabileyen şair çok azdır. Hatta biraz daha ileri gidip, Ahmed Arif gibi kendi olabilen şair yoktur. Bizden, halktan biri. Güzellik, beğenilme endişesi olmayan, büyük, gerçek şair. Leyla’sına, sevdasına, pervane olmuş gerçek bir aşık. Ahmed Arif’in asla unutmayacağım şu sitemi: ‘Beni ben ettin!’ Sözlerimi, hangimizin Leyla’sı yok ki! diye bitiriyorum. Ahmed Arif gibi yiğitler okunmalı. Selametle