"yâsemin ağacının altında yine gece geldi.
havada meltem, çevremde çiçekler, üzerimde dallar
gözyaşlarımı siliyorlar.
ah o gözlerini saran kirpiklerin!
gözlerimden yaş getirene kadar
gönlüme saplanan kirpiklerin!
beni öfkelendiren, kendimden kaçıran.
seni her aklıma getirişimde
içimde bir ateş alevlenip beni yakıyor.
seninle el ele oturduğumuz bu bahçede
şimdi yapayalnızım. ama bak, sen yine yanımdasın.
getirdiğin bütün hatıralar
tatlı bir ıstırap bırakıyor.
bu yâsemin ağacının altında,
ışıklarla bezenmiş bahçede açan çiçekler arasında
terk edişini unutmam kolay olmayacak."